De Dodge WC-serie omvatte een breed scala aan lichte 4×4 en middelzware 6×6 militaire voertuigen, geproduceerd door Dodge/Fargo tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toen was Dodge al onderdeel van Chrysler Corporation, maar contracten voor lichte bedrijfswagens en trucks werden vaak afgesloten onder de handelsnaam Fargo, bijvoorbeeld met de Amerikaanse overheid.

Deze voertuigreeks bestond uit verschillende carrosserievariaties, die gebruikmaakten van grotendeels gelijke chassis, wielophangingen en aandrijftechniek. Onder andere vracht-, troepen- en wapendragers, ambulances, radiowagens, verkenningsvoertuigen en mobiele werkplaatsen voor voertuigonderhoud en het aanleggen/repareren van telefoonlijnen maakten deel uit van het aanbod. Na de grootschalige introductie van de Willys jeeps werden deze lichte 4×4 vrachtwagens vaak “Beep” genoemd, een afkorting van “big jeep”, of simpelweg Dodge, omdat alleen Dodge deze voertuigen voor het Amerikaanse leger en de geallieerden (via Lend-Lease) produceerde.

De type-aanduiding WC stond voor:

• W: het jaar waarin de serie de opdracht voor massaproductie kreeg, namelijk 1941.

• C: de laadvermogensklasse op dat moment, namelijk een 1/2 Amerikaanse ton (450 kg) op onverharde ondergrond.

De WC-code bleef van 1942 tot 1945 in gebruik, zelfs toen Dodge vanaf april 1942 ook 3/4-ton versies en 1½ ton 6×6 voertuigen begon te produceren.

Een van de varianten, de WC52, was identiek aan de WC51, maar was nu voorzien van een lier. Dit voertuig werd vooral ingezet om een 57 mm antitankgeschut met bemanning te trekken.

Afmetingen WC52:

• Lengte: 4,48 m

• Hoogte (met kap): 2,17 m

• Hoogte (zonder kap): 1,71 m

• Breedte: 2,10 m

• Leeggewicht: 2.700 kg

• Laadvermogen: 800 kg

Geschiedenis en ontwikkeling

Dodge begon in 1939 met de ontwikkeling van de G-505, een 1/2-tons militaire truck met vierwielaandrijving, gebaseerd op hun lichte commerciële model TC pick-ups en bestelwagens. Dankzij enkele aanpassingen, waaronder een speciale carrosserie voor het commandowagen-model, won Chrysler/Dodge in 1939 de aanbesteding voor de eerste lichte 4×4 legervoertuigen (1/2 ton). De productie van deze voertuigen begon in 1940 als de Dodge VC-serie.

Vanaf dat moment produceerde Dodge tot februari 1942 ongeveer 80.000 stuks van de 1/2 ton WC-serie in verschillende varianten.

Gemeenschappelijke kenmerken van de G-505 1/2 ton trucks:

• Aandrijving: 4×4

• Wielbasis: 116 inch (123 inch voor ambulances)

• Motor: Dodge, 6 cilinders in lijn, zijklepper, vloeistofgekoeld. Vanaf medio 1941 werd de T-214 motor van 3,755 liter geïntroduceerd, die ook in de 3/4-tons 4×4 en 1½-tons 6×6 eenheden tot augustus 1945 werd gebruikt.

• Versnellingen: 4 vooruit, 1 achteruit

In 1941 werden de Dodge 3/4 ton 4×4 trucks geïntroduceerd. Deze voertuigen leken op de voorganger, de VC, maar waren breder (circa 15 cm), minder hoog en hadden bredere banden (9.00×16 in plaats van 7.50×16). De motor bleef de Dodge T214. De WC-serie was beschikbaar in wielbases van 98 inch (2489 mm), 114 inch (2896 mm) en 121 inch (3073 mm). Deze serie kende diverse variaties, zoals wapendragers, ambulances, artillerietrekkers en radiowagens.

Vanaf april 1942 bouwde Dodge gedurende de oorlogsjaren meer dan 255.000 voertuigen van de 3/4-ton WC-serie, plus meer dan 43.000 zeswielaangedreven 1½-tons WC-62/WC-63 eenheden. In totaal produceerde Dodge tijdens de oorlog ongeveer 380.000 WC-serie voertuigen, wat 20.000 meer was dan de 360.000 jeeps van Willys.